All posts by : Media

KUALA LUMPUR (24 APRIL 2026) - Pesuruhjaya Kanak-Kanak merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan, yang dipengerusikan oleh Ketua Hakim Negara Yang Amat Arif Datuk Seri Panglima Wan Ahmad Farid bin Wan Salleh, yang telah menolak permohonan oleh tujuh banduan untuk semakan terhadap penahanan mereka ‘atas perkenan’ Raja.

Permohonan tersebut, yang difailkan di bawah Kaedah 137 Kaedah-Kaedah Mahkamah Persekutuan 1995, mencabar Seksyen 97(2) Akta Kanak-Kanak 2001, yang membenarkan penahanan tanpa had terhadap kanak-kanak atas perkenan Yang di-Pertuan Agong, Raja atau Yang di-Pertua Negeri, sebagai ganti kepada hukuman mati. Kesemua pemohon berhujah bahawa peruntukan ini bersifat diskriminasi dan tidak adil, khususnya berikutan pembaharuan melalui Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023 dan Akta Semakan Hukuman Mati dan Pemenjaraan Sepanjang Hayat 2023, yang kini membenarkan pesalah dewasa yang sebelum ini tertakluk kepada hukuman mati mandatori untuk menerima pemenjaraan untuk tempoh tertentu sebagai hukuman alternatif. Sebaliknya, kanak-kanak yang tertakluk di bawah Seksyen 97 Akta Kanak-Kanak 2001 masih boleh dikenakan pemenjaraan yang tidak ditentukan tempoh, tanpa hukuman yang jelas serta tanpa semakan kehakiman terhadap kesinambungan penahanan tersebut. Mahkamah Persekutuan menolak permohonan tersebut dengan memutuskan bahawa Seksyen 97(2) kekal sah di sisi undang-undang, bahawa perbezaan antara pesalah dewasa dan juvana adalah dibenarkan, dan bahawa penahanan ‘atas perkenan’ adalah tidak boleh diputuskan oleh mahkamah kerana ia berada dalam kuasa prerogatif Raja.

Pesuruhjaya Kanak-Kanak menghormati keputusan Mahkamah, walau bagaimanapun, pengekalan penahanan tanpa had tempoh bagi kesalahan yang dilakukan oleh kanak-kanak adalah amat membimbangkan. Kerangka sedemikian sukar diselaraskan dengan prinsip teras hak kanak-kanak, termasuk kepastian undang-undang, perkadaran, pemulihan, integrasi semula serta kepentingan terbaik kanak-kanak. Kanak-kanak tidak seharusnya dibiarkan tanpa kejelasan mengenai asas, tempoh dan semakan penahanannya.

Walaupun Seksyen 97(4) Akta Kanak-Kanak 2001 memperuntukkan semakan tahunan mandatori oleh Lembaga Hakim Pelawat bagi penjara, dengan kemungkinan cadangan pembebasan, mekanisme ini tidak cukup telus, konsisten dan boleh dipertanggungjawabkan. Ketiadaan kriteria statutori yang jelas, pendedahan yang teratur, serta perlindungan yang boleh dinilai oleh mahkamah menyebabkan proses semakan ini berpotensi dilaksanakan secara tidak konsisten dan gagal menyediakan laluan berasaskan hak yang berkesan ke arah pembebasan awal dan integrasi semula.

Bukti berdasarkan pengalaman tahanan menunjukkan bahawa tempoh penahanan boleh menjadi sangat panjang, antara 15 hingga melebihi 25 tahun. Terdapat pesalah yang melakukan kesalahan ketika masih kanak-kanak tetapi kini telah berusia lebih 40 tahun dan masih menjalani hukuman di penjara di bawah perintah ini. Keadaan ini menonjolkan implikasi hak asasi manusia disebabkan oleh kerangka penghukuman yang membenarkan kesalahan semasa zaman kanak-kanak membawa kepada pemenjaraan berlarutan hingga ke usia dewasa, tanpa hukuman yang ditentukan oleh mahkamah sejak awal. Keadaan sedemikian jelas bertentangan dengan falsafah keadilan kanak-kanak yang sepatutnya menumpukan kepada pemulihan dan integrasi sosial, bukannya penahanan berbentuk hukuman tanpa had.

Pada Februari 2026, Jawatankuasa CRC telah mengklasifikasikan Seksyen 97 sebagai satu bentuk penahanan tanpa had, yang dianggap sebagai satu bentuk penyeksaan serta layanan kejam, tidak berperikemanusiaan dan menjatuhkan maruah terhadap kanak-kanak. Sehubungan itu, susulan semakan terkini terhadap Laporan Negara Malaysia di bawah Konvensyen Hak Kanak-Kanak, Jawatankuasa Hak Kanak-Kanak Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu telah secara jelas menggesa Malaysia untuk memansuhkan Seksyen 97(2) dan mewujudkan mekanisme semakan berkala yang berasaskan hak serta berpaksikan kepentingan terbaik kanak-kanak.

Keperluan untuk reformasi undang-undang adalah amat mendesak. Dari perspektif hak kanak-kanak, sebarang undang-undang yang mengawal kanak-kanak yang berkonflik dengan undang-undang mesti memenuhi sekurang-kurangnya empat keperluan minimum: pertama, kanak-kanak mesti mengetahui akibat undang-undang daripada hukuman yang dikenakan; kedua, penahanan hendaklah bersifat luar biasa dan untuk tempoh yang paling singkat yang sesuai; ketiga, undang-undang mesti menyediakan peluang sebenar dan boleh disemak untuk pembebasan berdasarkan pemulihan dan kematangan; dan keempat, proses tersebut mesti cukup telus bagi mengelakkan pelucutan kebebasan secara sewenang-wenangnya atau tidak berkadar. Seksyen 97, dalam bentuk semasanya, menimbulkan kebimbangan serius dalam setiap aspek ini.

Pesuruhjaya Kanak-Kanak dengan ini menggesa Kerajaan untuk segera memperbaharui Seksyen 97 Akta Kanak-Kanak 2001 dengan memansuhkan penahanan atas perkenan bagi kanak-kanak yang didapati bersalah atas kesalahan yang boleh dihukum mati dan menggantikannya dengan kerangka penghukuman dan semakan yang mempunyai tempoh tertentu, telus, boleh disemak serta selaras sepenuhnya dengan jaminan perlembagaan dan kewajipan Malaysia di bawah UNCRC.

Sistem keadilan yang berteraskan kanak-kanak seharusnya mengutamakan pemulihan berbanding hukuman serta memastikan tiada kanak-kanak dibiarkan dalam ketidakpastian undang-undang yang berpanjangan.

-TAMAT-

Pejabat Pesuruhjaya Kanak-Kanak
Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM)
24 April 2026

KUALA LUMPUR (23 APRIL 2026) Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM) menyoroti keputusan majoriti 2-1 Mahkamah Persekutuan menolak permohonan semakan oleh tiga banduan yang memohon agar hukuman sebat terhadap mereka diketepikan, dengan memutuskan bahawa hukuman tersebut adalah berperlembagaan. Ketua Hakim Negara Yang Amat Arif Datuk Seri Panglima Wan Ahmad Farid bin Wan Salleh serta Hakim Besar Sabah dan Sarawak Yang Amat Arif Datuk Hajah Azizah binti Haji Nawawi membentuk keputusan majoriti, manakala Hakim Mahkamah Persekutuan Yang Arif Dato’ Lee Swee Seng menyampaikan keputusan berbeza.

SUHAKAM menekankan pendirian bahawa hukuman sebat adalah bersifat kejam, tidak berperikemanusiaan dan menjatuhkan maruah, serta tidak selaras dengan jaminan Perlembagaan berkaitan maruah insan dan perlindungan sama rata di sisi undang-undang. Piawaian hak asasi manusia antarabangsa, termasuk Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu Menentang Penyeksaan dan Layanan atau Hukuman Lain yang Zalim, Tidak Berperikemanusiaan atau Menjatuhkan Maruah (UNCAT), konsisten menyatakan bahawa hukuman sebat adalah tidak selaras dengan prinsip maruah manusia.

Walaupun hukuman sebat masih sah di bawah perundangan Malaysia sedia ada, kesesuaian pelaksanaannya adalah tidak selaras dengan perkembangan hak asasi manusia. Sehubungan itu, SUHAKAM menzahirkan kekecewaan terhadap keputusan majoriti yang memutuskan bahawa hukuman sebat secara kehakiman adalah tidak melanggar jaminan di bawah Perkara 5 dan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan. Berdasarkan laporan, Keputusan majoriti berpandangan bahawa hukuman sebat tidak menjejaskan hak terhadap kehidupan, kebebasan diri dan kesamarataan di sisi undang-undang. Meskipun SUHAKAM menghormati Keputusan majoriti Mahkamah Persekutuan, kami berpandangan bahawa keputusan tersebut adalah suatu langkah mundur dalam perkembangan sistem perlembagaan berteraskan hak asasi. Tafsiran yang diterima pakai oleh majoriti dilihat terhad dan formalistik terhadap kebebasan asasi, serta tidak mengambil kira realiti sebenar, tahap kesakitan dan kesan tidak boleh dipulihkan akibat hukuman fizikal. SUHAKAM menegaskan bahawa tafsiran Perlembagaan perlu dilaksanakan secara progresif dan selaras dengan perkembangan piawaian hak asasi manusia semasa, serta memberi makna yang lebih luas dan bermatlamat kepada kebebasan asasi, khususnya dalam perkara yang menyentuh maruah dan integriti individu.

SUHAKAM memuji penghakiman berbeza oleh Yang Arif Dato’ Lee Swee Seng yang mencerminkan pendekatan lebih berprinsip, selaras dengan hak asasi manusia dan penuh semangat Perlembagaan. Ia merupakan penghakiman yang membuka mata, membawa perubahan baharu dan manifestasi kepada aktivisme kehakiman. Hakim Lee menyatakan bahawa hukuman sebat melanggar Perkara 5(1) dan Perkara 8(1) Perlembagaan Persekutuan, serta mendedahkan individu kepada kecederaan fizikal serius, trauma psikologi berpanjangan dan risiko kematian, selain merupakan bentuk hukuman yang kejam, tidak berperikemanusiaan dan menjatuhkan maruah. Hakim Lee turut menyatakan bahawa pelaksanaan hukuman sebat di bawah Kanun Tatacara Jenayah dan Peraturan-Peraturan Penjara 2000 boleh menyebabkan kesan fizikal jangka panjang yang signifikan. Sesetengah banduan mungkin mengalami keterbatasan kekal yang menjejaskan keupayaan mereka untuk bekerja, khususnya dalam pekerjaan berasaskan tenaga fizikal, manakala sebahagian yang lain mungkin mengalami kecacatan kekal sehingga tidak lagi mampu menyara keluarga. Hakim Lee turut mencadangkan bahawa pengisytiharan ketidakberperlembagaan olehnya perlu terpakai secara prospektif, iaitu hukuman sebat yang belum dilaksanakan tidak seharusnya diteruskan dan tiada lagi hukuman sedemikian dijatuhkan di bawah peruntukan undang-undang yang berkenaan.

SUHAKAM berpandangan bahawa penghujahan tersebut selaras dengan piawaian hak asasi manusia antarabangsa serta mencerminkan pendekatan perundangan perlembagaan yang progresif, yang wajar dijadikan aspirasi oleh Malaysia. Penghakiman berbeza pandangan oleh Yang Arif Dato’ Lee Swee Seng menjadi suatu tanda aras penting bahawa Perlembagaan perlu difahami sebagai dokumen yang bukan sahaja menjamin keabsahan undang-undang, tetapi juga memelihara maruah dan nilai kemanusiaan setiap individu, termasuk mereka yang disabitkan kesalahan.

Sehubungan itu, SUHAKAM menyeru agar:

1. satu semakan menyeluruh dilaksanakan terhadap undang-undang yang membenarkan hukuman fizikal, selaras dengan obligasi hak asasi manusia antarabangsa;
2. pendekatan hukuman alternatif yang memberi penekanan kepada pemulihan diterima pakai;
3. libat urus berterusan antara pembuat dasar, badan kehakiman, masyarakat sivil dan orang awam diperkukuhkan bagi menyelaras kerangka perundangan Malaysia dengan piawaian maruah manusia yang semakin berkembang; dan
4. Malaysia menyertai UNCAT, iaitu instrumen teras hak asasi manusia antarabangsa yang diterima pakai oleh Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu melalui Resolusi 39/46 pada 10 Disember 1984 dan mula berkuat kuasa pada 26 Jun 1987.

Sebanyak 175 negara telah meratifikasi atau menyertai konvensyen tersebut, dengan hanya sebilangan kecil negara yang masih menjadi negara pihak kepada UNCAT. Di peringkat ASEAN, enam negara anggota iaitu Timor-Leste, Vietnam, Laos, Indonesia, Filipina dan Thailand telah menyertai UNCAT. SUHAKAM berharap Malaysia akan turut menyertai perkembangan global ini dan menegaskan semula komitmennya dalam menjunjung maruah insan serta memperkukuh perlindungan hak asasi untuk semua.

-Tamat-

Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM)
23 April 2026

KUALA LUMPUR (17 APRIL 2026) - Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM) menzahirkan kebimbangan berhubung penangkapan dan perintah reman terhadap seorang pengguna TikTok, yang didakwa memuat naik sebuah video yang mengandungi kenyataan terhadap Perdana Menteri Malaysia.

SUHAKAM menegaskan bahawa kebebasan bersuara adalah kebebasan asasi yang dijamin di bawah Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan dan ia amat penting dalam membina sebuah masyarakat demokratik. Hak ini merangkumi kebebasan untuk menyuarakan perbezaan pandangan, kritikan, serta pendapat mengenai perkara berkepentingan awam, termasuk yang melibatkan pegawai awam dan kepimpinan Kerajaan.

Dalam konteks ini, SUHAKAM menekankan bahawa penangkapan dan penahanan reman terhadap seseorang individu bagi menyuarakan pandangan, yang tidak melibatkan keganasan adalah suatu langkah yang tidak wajar dan salah di sisi undang-undang. Penggunaan sekatan jenayah dalam keadaan sedemikian menimbulkan kebimbangan serius mengenai kawalan ruang sivik serta berisiko mewujudkan kesan yang menakutkan terhadap pelaksanaan kebebasan bersuara di Malaysia.

SUHAKAM khuatir terhadap penggunaan berterusan peruntukan yang tidak jelas di bawah undang-undang seperti Akta Komunikasi dan Multimedia 1998 (Seksyen 233) serta Akta Hasutan 1948. Peruntukan ini telah lama dikritik kerana skopnya yang terlalu umum dan cenderung untuk tafsiran yang tidak konsisten, sehingga boleh mengakibatkan sekatan tidak wajar, termasuk kritikan terhadap penjawat awam.

Meskipun SUHAKAM mengiktiraf bahawa kebebasan bersuara adalah tertakluk kepada sekatan tertentu, piawaian hak asasi manusia antarabangsa jelas menetapkan bahawa sekatan tersebut mesti memenuhi syarat yang ketat, iaitu dari segi kesahan undang-undang, keperluan, dan perlu berkadaran. Ini bermaksud, sekatan hanya boleh dibuat untuk tujuan yang sah dan merupakan langkah paling minimum. Penangkapan dan penahanan sepatutnya menjadi langkah terakhir, bukannya tindakan utama terhadap kesalahan berkaitan menyuarakan pandangan.

Sehubungan itu, SUHAKAM menyeru Kerajaan dan pihak berkuasa berkaitan untuk:

1. Segera menilai semula keperluan langkah penahanan dalam kes ini dan kes-kes serupa yang melibatkan aktiviti menyuarakan pandangan tanpa keganasan;
2. Lebih teliti dalam penggunaan undang-undang jenayah terhadap individu yang menyuarakan pandangan secara dalam talian;
3. Melaksanakan semakan menyeluruh terhadap Seksyen 233 Akta Komunikasi dan Multimedia 1998 serta undang-undang lain yang berkaitan, dengan tujuan menyelaraskannya dengan piawaian hak asasi manusia antarabangsa berkaitan kebebasan bersuara;
4. Memastikan semua tindakan penguatkuasaan dilaksanakan dengan pematuhan penuh terhadap jaminan proses yang adil, termasuk ketelusan, akauntabiliti, dan akses kepada wakil guaman.

SUHAKAM turut menegaskan bahawa pegawai awam perlu bersedia menerima kritikan yang membina. Penggunaan undang-undang jenayah untuk melindungi tokoh masyarakat daripada kritikan adalah tidak selaras dengan prinsip demokrasi dan menjejaskan keyakinan awam terhadap tadbir urus yang baik. Insiden ini menunjukkan keperluan mendesak untuk menilai semula pendekatan Malaysia dalam mengawal selia ekspresi dalam talian berasaskan hak asasi, iaitu dengan melindungi individu daripada kemudaratan tanpa menyekat perbezaan pandangan mereka.

SUHAKAM kekal teguh dalam komitmennya untuk melindungi kebebasan bersuara dan menyeru semua pihak berkepentingan untuk menjunjung serta menghormati hak ini.

-Tamat-

Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM)
17 April 2026

KUALA LUMPUR (26 MAC 2026) - Sempena Hari Antarabangsa bagi Penghapusan Diskriminasi Kaum yang disambut setiap tahun pada 21 Mac, Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM) menyeru komitmen Malaysia yang diperbaharui untuk menghapuskan diskriminasi kaum serta memperkukuh perpaduan, kesepaduan sosial dan saling menghormati ke arah membina Malaysia yang lebih inklusif dan harmoni.

Malaysia meraikan kepelbagaian budaya melalui perayaan kebudayaan dan keagamaan sepanjang tahun dan sambutan ini seharusnya menjadi peringatan penting terhadap nilai-nilai yang menyatukan rakyat. Perayaan di negara ini menyediakan ruang untuk masyarakat daripada pelbagai latar belakang berinteraksi, menghargai tradisi antara satu sama lain, serta memperkukuh semangat saling menghormati dan solidariti yang penting untuk mengekalkan keharmonian negara.

Namun begitu, wacana awam mutakhir ini, termasuk beberapa insiden yang mencetuskan ketegangan kaum dan agama, menunjukkan bahawa risiko diskriminasi dan perpecahan masih wujud dalam masyarakat. Isu ini menuntut usaha berterusan dan kolektif daripada semua lapisan masyarakat untuk memupuk persefahaman, menghormati kepelbagaian, serta amalan ucapan awam yang bertanggungjawab demi memelihara keharmonian masyarakat majmuk Malaysia. Pengukuhan perpaduan nasional memerlukan komitmen berterusan selaras dengan prinsip perlembagaan bahawa semua orang adalah sama di sisi undang-undang sepertimana dijamin di bawah Perkara 8(1) Perlembagaan Persekutuan dan juga Perkara 8(2) yang melarang diskriminasi terhadap warganegara atas dasar agama, kaum, keturunan, tempat lahir atau jantina.

Sehubungan itu, SUHAKAM menggesa Kerajaan Malaysia untuk mengambil langkah ke arah penyertaan kepada Konvensyen Antarabangsa mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Kaum (ICERD), iaitu sebuah perjanjian teras hak asasi manusia antarabangsa yang telah diratifikasi oleh majoriti Negara Anggota Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Di rantau ASEAN, beberapa negara telahpun menjadi Negara Pihak kepada ICERD, termasuk Filipina (1967), Lao PDR (1974), Vietnam (1982), Kemboja (1983), Indonesia (1999), Thailand (2003) dan Singapura (2017), mencerminkan komitmen serantau dalam memerangi diskriminasi kaum. Penyertaan Malaysia kepada ICERD akan menyediakan satu rangka kerja yang menyeluruh dan diiktiraf di peringkat antarabangsa ke arah membimbing usaha negara dalam mencegah dan menangani diskriminasi kaum. Ia juga dapat memperkukuh perlindungan undang-undang, meningkatkan kebertanggungjawaban institusi, serta memastikan dasar-dasar kerajaan lebih selaras antara pelbagai sektor. Selain itu, langkah ini boleh meningkatkan keyakinan rakyat dengan menunjukkan komitmen Malaysia dalam menegakkan prinsip kesaksamaan dan tanpa diskriminasi, di samping mengukuhkan kredibiliti dan peranan kepimpinan Malaysia dalam komuniti hak asasi manusia di peringkat serantau dan antarabangsa.

Dalam konteks ini, komitmen yang digariskan dalam manifesto Pakatan Harapan, termasuk penubuhan Majlis Perundingan Keharmonian Nasional serta cadangan Akta Keharmonian Nasional bagi memupuk perpaduan dan menangani diskriminasi, menyediakan asas penting untuk memajukan usaha-usaha ini. Dalam hal ini, SUHAKAM ingin mengingatkan bahawa Malaysia sebelum ini telah pun menyatakan hasrat untuk mempertimbangkan penyertaan kepada ICERD pada sesi ke-73 Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada 28 September 2018. Sebagai langkah ke hadapan, pendekatan yang konstruktif dan inklusif, yang mengambil kira kerangka perlembagaan dan konteks masyarakat Malaysia, adalah penting bagi memastikan kemajuan dalam bidang ini terus memupuk perpaduan dan keyakinan awam. Pada masa yang sama, usaha berterusan untuk menyelaras kerangka undang-undang dan dasar Malaysia dengan piawaian hak asasi manusia antarabangsa akan terus memperkukuh inisiatif nasional dalam memerangi diskriminasi kaum, meningkatkan kepercayaan awam serta mempromosikan Malaysia yang lebih inklusif, adil dan harmoni.

Sempena Hari Antarabangsa bagi Penghapusan Diskriminasi Kaum ini, SUHAKAM menyeru semua rakyat Malaysia untuk bersatu dalam menolak perkauman, xenofobia dan diskriminasi kaum dalam apa jua bentuk. Usaha untuk membina sebuah masyarakat yang benar-benar harmoni dan inklusif bukan sekadar memerlukan undang-undang dan dasar yang kukuh, tetapi juga tekad kolektif semua rakyat Malaysia untuk menerima kepelbagaian sebagai kekuatan serta menjunjung nilai kesaksamaan, maruah dan saling menghormati.

-TAMAT--

Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM)
26 Mac 2026

KUALA LUMPUR (18 MAC 2026) - Pesuruhjaya Kanak-Kanak (CC) menzahirkan kebimbangan terhadap peningkatan insiden mercun yang melibatkan kanak-kanak di Malaysia, termasuk satu kes terkini di Kedah di mana seorang kanak-kanak lelaki berusia 4 tahun kehilangan beberapa jari serta mengalami kecederaan serius pada tangan akibat letupan mercun.

Statistik yang dilaporkan pada tahun 2025 menunjukkan bahawa lebih daripada 200 kecederaan berkaitan mercun berlaku setiap tahun di Malaysia, termasuk kes kehilangan jari dan kecederaan parah yang lain. Meskipun tidak semua kes ini melibatkan kanak-kanak, risiko terhadap mereka tetap tinggi.

Walaupun Akta Bahan Letupan 1957 [Akta 207] memperuntukkan hukuman berat termasuk penjara sehingga tujuh tahun, denda RM10,000 atau kedua-duanya sekali terhadap mereka yang menggunakan bahan letupan secara menyalahi undang-undang sehingga membahayakan nyawa atau harta benda, namun kelemahan penguatkuasaan telah menjadikan undang-undang ini kurang berkesan. Pada masa yang sama, terdapat keperluan untuk mengkaji semula dan memperkukuh kerangka perundangan sedia ada, termasuk pindaan kepada Akta 207, bagi mengetatkan kawalan serta mengenakan hukuman lebih berat terhadap pihak yang menyeludup, mengedar atau menjual mercun haram. Demi kepentingan terbaik kanak-kanak, CC menyeru Polis Diraja Malaysia (PDRM) dan pihak berkuasa yang berkaitan untuk mengambil tindakan segera dan tegas bagi membendung penjualan serta penggunaan mercun haram dan tidak diluluskan.

Tanggungjawab untuk memastikan keselamatan kanak-kanak berkaitan penggunaan mercun tidak sepatutnya diletakkan sepenuhnya kepada pihak berkuasa. Ibu bapa digesa untuk mendidik anak-anak mengenai bahaya bermain mercun haram kerana boleh mendatangkan risiko kecederaan serius atau lebih buruk lagi boleh membawa maut. Pemimpin agama termasuk imam, turut digalakkan untuk memperkukuh mesej ini melalui khutbah dan penglibatan komuniti. Selain aspek keselamatan, penggunaan mercun secara berlebihan juga merupakan satu pembaziran dan amalan ini ditegah dalam semua agama dan bercanggah dengan nilai moral serta wajar dielakkan pada setiap masa. 

Musim perayaan seperti Aidilfitri dan perayaan-perayaan lain sepatutnya menjadi medan untuk memupuk keharmonian, refleksi diri dan kebersamaan. Penggunaan mercun yang tidak terkawal bukan sahaja membahayakan nyawa, malah mengganggu ketenteraman awam terutamanya warga emas dan kanak-kanak kecil, serta boleh mengganggu ibadah termasuk solat Tarawih. 

Sehubungan itu, CC dengan tegas menyeru semua pihak berganding bahu bagi memastikan keselamatan dan kesejahteraan kanak-kanak tidak terancam akibat lambakan mercun haram dan berbahaya.

-TAMAT-

Pejabat Pesuruhjaya Kanak-Kanak
Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia (SUHAKAM)
18 Mac 2026